இரயில் பயணங்களில் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
இரயில் பயணங்களில் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

புதன், ஜனவரி 9

இந்தியாவில் அறிவில்லை



அலுவல் தொடர்பாக பெங்களூரு சென்று இரவு இரயிலில் திரும்பு போது எதிர் இருக்கையில் ஒரு அயல் நாட்டவர் அமர்ந்தார். அவரிடம் பேச்சு கொடுத்தேன்.    பிறப்பால் இரானியர், பெற்றொருடன் கனடாவில் குடி பெயர்ந்து விட்டார்.

சரி, இங்கே என்ன செய்கிறீர்கள் என்றேன்.  இந்தியாவில் தமிழகத்தில்தான் பணிபுரிகிறேன் என்றார்.

என்னடா இங்கே வேலையில்லா திண்டாட்டம் இருக்கும் போது கனடாவிலிருந்து வேலைக்கா இங்கே வந்து தங்கி பணிபுரிவதா? மகிழ்ச்சியாக இருந்தாலும் ஆச்சிரியம்.

எங்கே? என்ன வேலை என்றேன்.

அடையாறில் வேலை, பெசன்ட் நகரில் வாசம்,

அமெரிக்காவை சேர்ந்த (NGO) தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனம், தமிழக அரசிற்கு யோசனை சொல்கிறதாம்.  என்னவென்றா?

நகரை நிர்ணமானிக்க!  2020 வல்லரசாக மாற வேண்டாமா? அதற்கு

திட்டுமிடுதல்-  சாலை, கட்டிடங்கள் போன்ற பெருந் திட்டங்கள் எப்படி செயல்படுத்த வேண்டும் என்று அரசு ஆலோசனை சொல்வதுதான் அந்நிறுவனத்தின் வேலையாம்

சாம் எனும் அவருக்கு இந்தியா மீது பற்றுதல் வேறு அதனால் கடந்த இரண்டு மாதங்களாக இந்தியா வல்லரசாக உழைக்கிறார்.

அதாவது அவர் வார்த்தையில் எதிர்காலத்தை திட்டமிடுகிறார்கள்.

அறிவாளிகள் எல்லாம் அமெரிக்க போய்விட்டதால்.  அமெரிக்க அறிவாளி இந்தியாவை வளமாக்க வந்துவிட்டார்.

வரவேற்போம். வாழ்த்துவோம். தமிழன் பண்பாடு

செவ்வாய், ஜூன் 21

இரயில் பயணங்களில்

கடந்த 24 நான்கு ஆண்டுகளில் இரயில் பேரூந்து என விதவிதமான பயணங்கள், நேற்றும் ஒரு இரயில் பயணம் அதன் அனுபவம்.............

திருப்பதி நோக்கி செல்லும் இரயில், பிராமண புரோகிதர், 50 வயதை கடந்திருப்பார், இரயில் திருத்தணியில் ஒரு பெண் தன் இரு குழந்தைகளோடு வருகிறார்.  அவரின் அருகே இடமிருந்ததால் அமருகிறார். சிறிது நேர பேச்சில் அப்பெண்ணின் 5 வயது குழந்தைக்கு பசிக்கிறதா என கேட்டு இரயிலில் வந்த நாவல் பழத்தை வாங்கி கொடுக்க முயல்கிறார்.  அக்குழந்தை வேண்டாம் என்கிறது

ஆனாலும் வாங்கி விடுகிறார். பழத்தை விற்றதும் ஒரு 12 வயதுள்ள பெண்தான்.  அவளுக்கு கொடுக்க வேண்டிய பணத்தை அவர் கொடுத்த விதம்.......  அப்பெண் சாதரணமாக கை நீட்டுகிறார்.   இவரோ கையை தூக்கி போடுகிறார்.

பழத்தை குழந்தை வாங்க வில்லை ஆக குழந்தையின் தாயிடம் திணிக்கிறார்.  இது சாதாரண செய்கை. இடையில் அவர் பேரன் பேத்தி கண்டவராம் அதனால்  பழத்தை வாங்கி கொள் என்று பேச்சு

ரேணிகுண்டா வந்தது.  தினத்தந்தி விற்றுக் கொண்டு வந்தான் ஒருவன்.  அவன் ஒரு பேப்பரை எடுத்துக் கொடுத்தான் அதை அவர் வாங்க வில்லை மொத்தமாக இருந்த ஒரு பேப்பரிலிருந்து ஒன்றை எடுத்துக் கொண்டார்.  காசு கொடுப்பதற்கு முன் போல் முயற்சி செய்தார்.   பேப்பர் விற்றவன் சன்னல் மீது வைக்க சொல்லி சைகை செய்தான்.  பிறகு அங்கிருந்து எடுத்துக் கொண்டான்.

மீண்டும் பயணம் தொடர, குழந்தையை கொஞ்ச ஆரம்பித்தார். இட்லி விற்றவனை நிற்க வைத்து பசிக்கிறதா என்றார்,  ஐஸ் கிரிம் விற்றவன், வடை விற்றவன், பிஸ்கட் விற்றவன் எல்லோரையும் நிற்க வைத்து பார்த்தார்.  அந்த குழந்தை எதையும் வாங்கவில்லை பேசவும் இல்லை அந்த மனிதனிடம்.


இது அரசியல்தான்

  தாமரை நீர்நிலைகளை ஆக்கிரமிக்க கைகள் சலனமற்று இருக்கிறது இலைகள் உதிர்ந்து கொண்டிருக்க திடீரென விசில் சத்தங்கள் கதிர் அரிவாள் சுத்தியல் ...